مُجمَلات

هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَالَّذِینَ لَایَعْلَمُونَ إِنَّمَا یَتَذَکَّرُ أُولُوالْأَلْبَابِ

مُجمَلات

هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَالَّذِینَ لَایَعْلَمُونَ إِنَّمَا یَتَذَکَّرُ أُولُوالْأَلْبَابِ

۱ مطلب با موضوع «حکمتانه :: آیت‌الله بروجردی» ثبت شده است

حجت‌الاسلام والمسلمین محمدرضا بروجردی، نوه آیت‌الله بروجردی می‌گوید:‌ من پس از دانشکده مهندسی تصمیم گرفتم درس طلبگی بخوانم. لذا به سراغ بسیاری از بزرگان رفتم و از آنان خواستم تا در آغاز مرا نصیحتی بکنند. همه آقایان می‌گفتند روایتی را که جدّت آیت‌الله بروجردی می‌خواند و گریه می‌کرد، مدّ نظر داشته باش که این حدیث قدسى است. خداوند خطاب به انسان می‌فرماید:


یَابْن َآدَمَ!

اى فرزند آدم!

أکْثِرْ مِنَ الزّادِ، فَإِنَّ الطَّریقَ بَعیدٌ بَعیدٌ.

توشه را افزون کن که راه [آخرت و رسیدن به سعادت] دور است دور!

وَجَدِّدِ السَّفیْنَةَ، فَإِنَّ الْبَحْرَ عَمیقٌ عمیقٌ.

و کشتى را تعمیر [و مهیّا] کن، که دریا عمیق است عمیق!

وَخَفِّفِ الْحَمْلَ، فَإِنَّ الصِّراطَ دَقیقٌ دَقیقٌ.

و بار[هاى اضافى] را فرو گذار و سبک گردان، که راه باریک است باریک!

وَأخْلِصِ الْعَمَلَ، فَإِنَّ النّاقِدَ بَصیرٌ بَصیرٌ.

و عمل [و کردار و گفتارت] را خالص گردان، که حسابرس بیناست بینا!

وَأخِّرْ نَوْمَکَ إِلَى الْقَبْرِ.

و خفتن خویش را به تأخیر بینداز و آن را براى درون قبر بگذار!

وَفَخْرَکَ إِلَى الْمیْزانِ.

و فخر کردنت را براى هنگامه‌ی برپایى میزان [در قیامت] بگذار.

وَشَهْوَتَکَ إِلَى الْجَنَّةِ.

و مِیل‌ات [و برآوردن خواهش‌هاى دلت] را براى بهشت واگذار.

وَراحَتَکَ إِلَى الاّْخِرَةِ.

و راحتى و آسایشت را براى جهان آخرت بگذار.

وَلَذَّتَکَ إِلَى الْحُورِ العینِ.

و لذت‌جویى‌ات را براى [زیستن در کنار] همسران بهشتى واگذار.

وَکُنْ لى، أکُنْ لَکَ.

و براى من باش تا من نیز براى تو باشم.

وَتَقَرَّبْ إِلَىَّ بِاسْتِهانَةِ الدُّنْیا.

و با سبک شمردن دنیا، به من نزدیک شو.

وَتَبَعَّدْ عَنِ النّارِ لِبُغْضِ الْفُجّارِ وَحُبِّ الاْبرارِ.

و با دشمن داشتن بدکاران و دوستى با نیکان، خود را از آتش جهنم دور بدار.

فَإِنَّ اللّهَ لایُضیعُ أجْرَ الْمُحْسِنینَ.

پس [بدان که] خداوند پاداش نیکوکاران را تباه نمى‌سازد. 


حافظ علیه‌الرحمه با اشاره به حدیث فوق، چنین سروده است:

 کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش 

                               کِی روی، رَه ز که پرسی، چه کنی، چون باشی؟ 




۲۵ فروردين ۹۵ ، ۱۰:۲۱